Net niet gedicht

de zon drong krachtig binnen
plaagde mijn gezicht
mijn onzekerheid verdreven
er moest worden gedicht

daadkracht was geboden
mijn verlossing kwam in zicht
te vroeg voor Alabastine
de bouwmarkt was nog dicht

Advertenties

Zomerstand

De dagen worden korter, vogels vliegen al in V-formatie naar het zuiden en op de radio zingt Dusty Springfield “It looks like the summer is over”. Maar ik sta nog in de zomerstand.

Naarmate ik ouder word heb ik een groeiende behoefte aan zonlicht. Bij elk zonnestraaltje op mijn huid leef ik op als een figuurtje in een videospel, wiens energiebalkje aanzwelt bij elke ‘power-up’. Ik beklaag dan ook al die mensen die eind augustus de zomerkleding al naar de achterste plank van de linnenkast lijken te hebben verbannen, ten gunste van de lange broeken en jassen. Men kijkt liever naar de kalender dan naar buiten. En helemaal te beklagen zijn zij die al denken aan Sinterklaas of zelfs Kerstmis.
Ik ben nog niet klaar met de zomer, met de zon. September heeft ons al meer dan eens getrakteerd op een bijzonder fraaie toegift op de zomer en dus houd ik korte broek, slippers en strooien hoed zeker nog een maand binnen handbereik.

Naked meditating in snow

“Kou is een gemoedstoestand,” stelt schrijver Lincoln Child in zijn thriller ‘Sterfkou’. Nu ben ik de laatste die winters nudisme zal promoten, maar het is wel een ervaring om extra kleding nog even achterwege te laten; als je je huid voelt tintelen na een langdurige koele omhelzing van Moeder Natuur voel je pas dat je leeft.