Taalnazi

Het taalgebruik van de gemiddelde Nederlander gaat zienderogen achteruit. De enige taalhulp die de jeugd buiten school lijkt te hebben is Google Translate en autocorrectie op tablet of smartphone. Opvoeders bieden hierin ook al weinig soelaas, zij hebben het op school geleerde allang overboord gegooid en laten zich leiden door verkeerde bronnen. Elke semi-analfabeet kan tegenwoordig een blog of socialmediakanaal beginnen en dit volgooien met de meest onvergeeflijke taalfouten. Taalfouten die veel onverschillige lezers voor waar aannemen en klakkeloos kopiëren. Argumenten als ‘iedereen doet het’ of ‘je weet toch wel wat ik bedoel?’ lijken een vrijbrief om er taalkundig op los te kunnen hakken.

taalnazi-batman-robin

Dit verschijnsel levert steeds vaker tenenkrommende fouten op. Een nachtmerrie voor elke taalpurist, ondergetekende inbegrepen. Als een politieagent met zijn bonnenboekje in de aanslag jeuken mijn handen om de dader op de digitale vingers te tikken, maar dat is onbegonnen werk. De verleiding is groot om op elke taalslak zout te leggen, maar ik hou me in. Ik val niet over elke uitglijder waar iedereen – ook ik – zich wel eens schuldig aan maakt, maar kan me wel mateloos ergeren aan fouten die voortvloeien uit onverschilligheid.
Mensen zoals ik noemt men tegenwoordig een taalnazi, een bijnaam waar ik aanvankelijk wat moeite mee had. Want wie wil er nu vergeleken worden met een handlanger van een van de grootste massamoordenaars uit de geschiedenis, alleen omdat je je kritisch bent op correct taalgebruik? Dat is hetzelfde als een vrouw die vrienden verzamelt op Facebook een facebookhoer noemen, of Sinterklaas beschuldigen van pedofilie omdat hij van kinderen houdt.
taalnazi-wakker-liggen

Het is een scheldnaam, bedacht door mensen die niet taalvaardig genoeg zijn om een vriendelijker alternatief te bedenken. Net als de pestkop op school die jou allerlei niet bestaande tekortkomingen toeschrijft om de aandacht van zijn eigen onzekerheid af te leiden.
Omdat ik als taalpurist ongetwijfeld vaker tegen deze kreet aan zal lopen ben ik het, in mijn onverwoestbare optimisme, gaan zien als een geuzennaam: ‘een erenaam die men zichzelf geeft, terwijl deze oorspronkelijk door anderen als scheld- of spotnaam werd gebruikt.’ (bron: Wikipedia).
‘Taalnazi’ is een scheldnaam die ik met trots zal dragen. Omdat ik trots ben op mijn taalvaardigheid en de taak die ik mezelf heb opgelegd als taalhoeder. Ik moet van mezelf namelijk streng zijn en waken voor fouten, wil ik als schrijver serieus genomen worden. Als ik een boek wil uitgeven moet het niet redelijk zijn of adequaat, maar goed, zo goed als ik het schrijven kan.
Dan ben ik maar een taalnazi.
taalnazi-brilsmurf

Advertenties

Het nieuwe zwart

Henry Ford

Automobielbouwer Henry Ford (1863-1947) zei over zijn auto’s: “Elke klant kan een auto in elke gewenste kleur hebben zolang het maar zwart is.”
Een leuke anekdote, ware het niet dat er in honderd jaar tijd eigenlijk nauwelijks iets is veranderd. Gelukkig ligt de trend van zwart-witte huiskamerinterieurs (ver) achter ons, maar verder lijken de grauwe dagen van meneer Ford terug te keren: de overheersende onkleur bij de gemiddelde autodealer wordt hoogstens afgewisseld door vijftig tinten grijs of in het gunstigste geval wit. En deze kleurloosheid geldt helaas niet alleen voor de buitenkant. Logisch gevolg is dat je in het hedendaagse verkeer steeds vaker het gevoel hebt dat je per abuis in een begrafenisstoet terecht bent gekomen.
Maar deze rouwstemming zet zich ook al door bij het voetvolk. Hoewel de zomer al enige tijd geleden zijn intrede heeft gedaan, kom ik nog dagelijks in de verleiding om een in het zwart geklede medemens te condoleren met het verlies van zijn/haar gevoel voor kleur.
Nu kan men het de mensen niet helemaal kwalijk nemen, want het is de detailhandel die ons deze grauwe trend opdringt. Oké, men verkoopt ons tablets, smartphones en breedbeeldtelevisies met Full Ultra HD Amoled True Bright Ambilight, Smart View en Auto Depth Enhancer, maar wat de buitenkant betreft houdt het op met de kleuren. Want of het nu gaat om een laptop, een fotocamera, fietshelm of kleding, uiteindelijk is het aan te schaffen product op dat moment niet leverbaar in de door jou gewenste onderscheidende kleurstelling, zodat je je uiteindelijk maar weer naar huis laat sturen met… een zwarte.