Profileren


Mijn ego is niet mijn grootste drijfveer bij het schrijven. Ik heb geen haast om beroemd te worden, het ‘schrijver zijn’ is geen levenslange droomwens. Gelukkig niet. Ik moet er niet aan denken dat ik mezelf na enkele halfbakken publicaties er al van heb overtuigd dat ik ‘gearriveerd ben’ en mijn schrijverschap ten gelde kan gaan maken.
Zelfpromotie is dan ook mijn grootste makke. Schrijven is een solitaire, intieme bezigheid en dat doe je niet op een helverlicht podium.

”Je schrijft toch vooral voor jezelf’ is de grootste leugen die schrijversland rondwaart. Als dit waar was werd geen boek gepubliceerd, geen verhaal ooit gelezen. Elke schrijver wil gelezen worden. Het is een cliché, maar ‘erkenning’ is het hoogst haalbare voor een schrijver. Er is geen grotere beloning dan lezers inspireren met de verhalen die je met voldoening hebt geschreven en met verwondering hebt teruggelezen.

Als ik mijn verhalen enigszins wil laten opvallen in de kakofonie van middelmatigheid, dan zal ik mezelf de kunst van zelfpromotie moeten aanleren. En dus trek ik schoorvoetend de wijde schrijfwereld in en maak – om te beginnen – accounts aan bij Schrijven Online en Hebban.
En wie weet, ga ik straks zelfs met verhalenwedstrijden meedoen. De wonderen zijn de wereld nog niet uit…