Raar

“Hebben opa’s en oma’s ook een papa en een mama?” vroeg ik toen ik nog een broekie was.
“Nee,” zei mijn opa met een strak gezicht. “Opa’s en oma’s worden door een ezel achter de dijk gescheten.”
“Dat is toch raar?”
Opa keek me aan alsof hij water zag branden. “Weet je wat raar is? Het woordje ‘raar’. Zeg dat maar eens twintig keer achter elkaar. Dát is raar.”
Raar schijnt een generatie over te slaan. Ik ben blij dat ik een rare opa had. Het lijkt me raar om gewoon te zijn.

Advertenties