Generatiekloof

Na een vluchtige kus voor oma ploffen de kleinkinderen op de bank, handen en ogen vergroeid aan hun smartphone.
Tanja heeft de moed al opgegeven en probeert zich te verontschuldigen bij haar oude moeder. “Vroeger moest je ze naar binnen sleuren, nu krijg je ze niet naar buiten. Ze zitten de hele dag online.”
“Online?” Oma doet moeite grip te krijgen op de eenentwintigste eeuw.
Desiree kijkt op van haar smartphone. “Jeweetwel, oma: YouTube, Twitter, Reddit …”
Oma’s betrokkenheid kent geen grenzen. “Wat is dat, lieverd?”
“Nou, je post bijvoorbeeld een subreddit en dan krijg je upvotes of downvotes. En met genoeg upvotes krijg je karma.”
Even is het stil, dan staat oma op. “Wie wil er kippensoep? Zelfgemaakt.”

#

Raar

“Hebben opa’s en oma’s ook een papa en een mama?” vroeg ik toen ik nog een broekie was.
“Nee,” zei mijn opa met een strak gezicht. “Opa’s en oma’s worden door een ezel achter de dijk gescheten.”
“Dat is toch raar?”
Opa keek me aan alsof hij water zag branden. “Weet je wat raar is? Het woordje ‘raar’. Zeg dat maar eens twintig keer achter elkaar. Dát is raar.”
Raar schijnt een generatie over te slaan. Ik ben blij dat ik een rare opa had. Het lijkt me raar om gewoon te zijn.