Niet als in de film

Sinds ze de film ‘From Here to Eternity’ hadden gezien, stond het bovenaan hun romantische verlanglijstje: de liefde bedrijven in de branding.
De laatste dagjesmensen verlieten het naakstrand, eindelijk waren ze alleen. Met hun naakte lijven dicht bij elkaar lagen ze op het plaid en fluisterden elkaar ‘sweet nothings’ toe in het licht van de dalende zon. Geholpen door de meegebrachte liflafjes en gekoelde Prosecco kwamen ze al gauw in de stemming. Hand in hand liepen ze naar de waterlijn.

Dat was eens, maar nooit meer. Het zoute water dat zijn maag vulde had de smaak van Prosecco al gauw verdrongen en nadat de krab hem in zijn scrotum had gegrepen kon hij dagenlang niet zitten. Zij had de schelpafdrukken nog dagenlang in haar onderrug staan en liep lange tijd rond met een schrale doos van het zand dat hij bij haar binnen had gebracht.
De volgende keer nemen ze de lift.

Advertenties

Science fiction

Omdat mijn verblijf op de planeet Relatie niet meer gewenst is, besluit ik weer een kijkje te nemen op Venus. Ik ben er wel eens eerder geweest, heel lang geleden. Daar leven bevallige schepsels die zelfs de meest evenwichtige man met een enkel woord, gebaar of glimlach het hoofd op hol kunnen brengen. Die je in een staat van euforie weten te brengen zodat je jezelf dingen ziet doen die je niet voor mogelijk hield. Een ervaring die ik op mijn laatste planeet al lang niet meer heb gehad.
Bijna was ik vergeten hoe gevoelig mijn instrumenten zijn voor de valse signalen die van deze planeet komen, hoe gevaarlijk een wereld als deze kan zijn voor een naïeve sukkelaar als ik.
Gelukkig slaag ik er in mijn koers aan te passen voordat de aantrekkingskracht van deze verraderlijke planeet me in haar greep krijgt. Ik wil immers niet nogmaals landen in het Moeras der Teleurstellingen of het Sleurgebergte, verdwalen in de grotten van Betutteling of op de eindeloze vlakte van de Burgerlijkheid.

Ik vlieg solo verder. Er komt vast wel iets spannends op mijn pad, zelfs in de uitgestrekte ruimte die voor me ligt. Misschien leidt mijn op goed geluk ingelegde koers mij wel naar de planeet waar volgens de overlevering wezens leven als op Venus, maar met eerlijke, ondubbelzinnige bedoelingen. Een planeet waarvan wordt beweerd dat de steden welluidende namen dragen zoals Kameraadschap, Oprechtheid, Optimisme en Vrijheid.

NGC6960 witches broom

Ik maak een tussenstop bij ruimtestation Jupiter om mijn hormonen te laten neutraliseren om onderweg geen last te hebben van stoorsignalen. Omdat niemand de exacte locatie van de mythische planeet kent is het raadzaam om in hibernatie te gaan voor de mogelijk lange reis, maar ik doe het niet. Ik wil niet mijn halve leven wegslapen als er zo veel te ontdekken is. De planeet is niet mijn doel, maar de reis.
Ik wil de ongerepte schoonheid van de kosmos beleven. Genieten van de ruimte van de ruimte, van de duizenden sterren die als hoopgevende lichtjes aan het uitspansel staan en van de kleurrijke planeten en gasnevels. Planeten bezoeken waarvan de atmosfeer aangenaam genoeg is om er enige tijd te willen vertoeven.

En wie weet wip ik onderweg naar dit hemelse lichaam nog even aan bij de planeet Onenightstand. Maar die zal zich waarschijnlijk ook niet in mijn deel van het universum bevinden.