#waardientdathekjenueigenlijkvoor

Toen de uitvinders van de PTT – het woord ‘telecomprovider’ was nog niet nodig want er bestond er maar één – het nieuwe druktoetstelefoontoestel ontwierpen, zaten ze met een uitdaging van esthetische aard: met tien cijfertoetsen kregen ze het druktoetsenklavier van het toestel niet Feng Shui.
“Dan voegen we toch gewoon twee toetsen toe?” bedachten de zieners van het staatsbedrijf toen. “Die noemen we sterretje en hekje en tegen de tijd dat het internet en de smartphone zijn uitgevonden hebben we er wel een toepassing voor bedacht.”

Hashtag on old phone

Onderweg naar vandaag deden genoemde toetsen nog een blauwe maandag dienst achter een enkele bedrijfstelefooncentrale, maar in het sociale mediatijdperk is met name het hekje pas echt uit de digitale kast gekomen. En hoe.

Ik krijg al virtuele kriebels als ik één hekje in een Facebookbericht zie en bij drie of meer haak ik meteen af. Het is gemakzuchtig en dus niet sociaal om je cybervrienden af te schepen met een soort wetenschappelijke formule. Ergo: dit hoort niet op een sociaal medium thuis. Ik praat niet graag in symbolen of afkortingen, reden waarom twee pogingen tot Twitter bij mij op niets zijn uitgelopen.
De toegevoegde waarde op Facebook die voorstanders van de hesjtek zullen aandragen is twijfelachtig; vaak bieden gehekte woorden toegang tot een soort subcategorie met hooguit twee of drie berichten, van dezelfde aanstichter.
Het hekje is niet anders dan een digitaal spraakgebrek. En bleef het maar digitaal. Er zijn al kinderen gesignaleerd die in hekjes praten: “Juf, mag ik naar de hashtag-wc, want ik moet hashtag-poepen.”
Het lijkt wel of we meteen na het opstaan al aan het Twitteren zijn geslagen, waardoor de sociale media nog vóór het ontbijt al aan de hersencellen zitten geplakt.
Het moet niet hashtag-gekker worden.

Hashtag cartoon

Wie weet wat voor lot het sterretje beschoren is.
Juf: “Als je je hashtag-sterretje maar goed afveegt.”

Advertenties