Deurtje

In mijn hart zit een deurtje
en dat deurtje is heel klein
wie het weet te vinden
moet dus heel bijzonder zijn

als je de juiste sleutel hebt
en door het kleine deurtje past
ben je niet alleen welkom
je bent mijn eregast

ben je eenmaal binnen
doe dan voorzichtig aan
want anderen die hier waren
zijn flink tekeer gegaan

en besluit je zelfs te blijven
loop rond met fluwelen tred
zo niet, dan ben je de laatste
die ik liefdevol buiten zet

wil je toch mijn hart verlaten
doe het dan rustig aan
beloof me dat je op de terugweg
niet te hard met het deurtje zal slaan
 

Paul Bastiaansen

Advertenties

Klaar

Met verzamelde moed en kracht duwde hij de punt van het gekartelde vleesmes tussen zijn ribben. De pijn die zijn borstkas vulde, stond niet in verhouding tot het overweldigende gevoel van opluchting dat hij weldra van alles verlost zou zijn. Verlost van een hoofd vol onrust, van een liefdeloos leven, van een lijf dat nooit had of was bemind.
Vastberaden dreef hij het mes in zijn verdorde hart, een hart waarin hij nooit een vrouw had toegelaten, een hart dat geen ware liefde had gekend.
Hij zeeg ineen op de stoel en met een laatste krachtsinspanning trok hij het mes uit de wond, zodat zijn bloed vrij kon stromen. Als een ultieme aderlating nam het bloed al zijn ellende en liefdeloosheid mee. Eindelijk was hij gelukkig.