Schrijven 2020

Iedereen is met schrijven bezig
maar zelden meer met de taal
het gaat om de schrijver’s ego
en niet meer om het verhaal.

‘mijn boek ligt al bij Hebban en Bol
ik noem mijzelf alvast auteur
straks staat de straat hier helemaal vol
met fans, drie rijen dik voor mijn deur

ik lig in de winkel, hier in mijn dorp
tussen Slaughter, French en Vermeer
wereldberoemd bij boekhandel Van Gorp
wat wil je als schrijver nog meer?

en ben ik dan als schrijver ‘gearriveerd’
omdat mijn boekverkoop eindelijk loopt
dan geef ik dure retraites in mediterrane sfeer
omdat ‘gezellig samen schrijven’ verkoopt

en na mijn vijftien minuten DWDD-faam
als nieuwe ster aan het schrijffirmament
kent iedereen het smoel bij mijn naam
en zal men weten dat ik schrijver bent.’

Koppen snellen

Omdat ik om medische redenen geen televisie mag kijken of radio luisteren – ik krijg hevige allergische aanvallen van bagger-tv en stompzinnige commercials –, besluit ik mezelf bij het tijdschriftenvak van de supermarkt op de hoogte te brengen van het heetste nieuws.
Naar Yvon Jaspers hoeft ik niet lang te zoeken; met haar nimmer aflatende boerenzoektocht prijkt ze op de voorkant van vrijwel elk programmablad.
Ook de verdere verengelsing van onze taal kom ik niet onderuit: volgens Wonen moeten we stylen, volgens Saar ‘spenden’ en Glamour heeft het over beautygoeroes, sugar daddy’s en mentale issues. Genoeg voor een taalpurist om jeuk van te krijgen. Nu hoor ik u al zeggen: “Ach, voor je het weet doe jij net zo hard mee.” Ja, ja, make that the cat wise.
Vanwege een artikel over Anniko van Santen, wat mij betreft ’s lands enige no-nonsense televisievrouw, laat ik me verleiden Linda door te bladeren, maar zodra ik lees dat Saskia Noort een vent wil voor gretige seks, krijg ik spontaan een Freek de Jonge moment: “Wat moét ik met die informatie?”.
Kortom: Patricia Paay en Gordon lijken niet uit te roeien, Boer zoekt Vrouw is toch populairder dan De Wereld Draait Door en seks verkoopt. Nog steeds.
Ik ben weer helemaal bij.