Deleted scene

Dit klusje was ‘Dirty’ Harry Callahan op het lijf geschreven: een gijzeling verijdelen in een groezelig restaurant in Tenderloin. Harry had de dader teruggedrongen in de keuken, waar de vloer zó vet was dat er voetje voor voetje gelopen moest worden om uitglijden te voorkomen. Het laatste wat men wilde was tegen het fornuis vol dagenoude kook- en bakresten belanden.
De dader had zojuist zijn meerdere erkend in Harry met zijn .44 Magnum vestzakkanon toen deze de Smith & Wesson weer liet zakken.
“A man has got to know his limitations,” snoof Callahan, trok een grimas en snelde door het restaurant naar de toiletten.

Advertenties

Make my day

Als man ben ik niet vies van een lekkere testosteronfilm op zijn tijd. Een uit de categorie ‘van dik hout zaagt men planken’. Met Clint Eastwood in ‘The Enforcer’ als voorafje en Sylvester Stallone’s ‘The Expendables’ als hoofdgerecht kon mijn zaterdagavond dus niet meer stuk, want laatstgenoemde stond al heel lang op mijn lijstje.

Expendables movie poster edit

Met een keur aan macho-actiehelden van de afgelopen decennia – Stallone, Schwarzenegger, Willis, Lundgren, Rourke en anderen – in één film rekende ik op flink wat ‘blik op oneindig, verstand op nul’-kijkgenot. Maar ik kwam bedrogen uit. Eén voor één vielen mijn actiehelden van hun voetstuk. Tussen de dertien-in-een-dozijn actiescènes door werd ik verveeld met rauwe bonken die al schilderend hun diepste gevoelens aan elkaar blootlegden.
En toen Jason Statham zijn liefde verklaarde aan zijn vriendin door een half dozijn mannen halfdood te trappen haakte ik af. Ik zie nog liever een Jean-Claude VanDamme- of zelfs Steven Seagal-film dan dat ik een vervolg op deze miljoenenflop ga bekijken. Stallones Remia-commercial is nog leuker dan deze film.

"Go ahead. Make my day."

“Go ahead. Make my day.”

Ik ben blij dat Dirty Harry Callahan mijn filmavond nog heeft gered…