Excursie anno 2057

“Toen ik als jochie van amper twintig hier in de Zoo kwam werken heette het nog dierentuin. Toen hadden we nog echte, wilde dieren. Achter hekken of tralies, anders aten ze de bezoekers op.”
“Echt waar?!” De schoolkinderen hangen aan zijn lippen.
“Mijn dag zag er ook heel anders uit. Kilo’s eten verstouwen. Fruit, vlees, vis. En kilo’s poep.”
“Getver!”
“Met de komst van de androïeren, in 2033, heb ik me laten omscholen van verzorger tot engineer. Ik moest met mijn tijd meegaan of ander werk zoeken. Maar ik mocht wel mijn titel houden: Oppasser.” De man laat zijn blik door het park dwalen, waar exotische dieren en bezoekers door elkaar lopen. “Vroeger waren we hier een kapitaal kwijt aan voer en medicijnen, nu aan stroom en software-upgrades.”
“Mist u het wel eens, de echte dieren?” vraagt de juf.
“Ja. Maar ik ben nu 74 en over twee jaar mag ik dus met pensioen. Dan ga ik op reis naar Afrika en Indië. Op zoek naar bloed, poep, gif en veren. Dat lijkt me geweldig.”

Advertenties