Afspraakje

“En, hoe ging je date?”
“We hadden een tafeltje voor twee bemachtigd op het dakterras van De Witte Duif, met een magnifiek uitzicht over het havengebied. Alles was perfect: het eten, de sfeer… en zij. Het leek alsof ze zo was weggelopen van de Oscar-uitreikingen. Bij het kaarslicht kreeg haar blanke huid een warme, zijdezachte gloed. Ik heb amper iets van de haven gezien. We hadden niet alleen hetzelfde gevoel voor humor, maar ook spiritueel bevonden we ons op hetzelfde niveau. Een zeldzame ervaring.”
“En verder?”
“Ik bracht haar thuis en ze vroeg me binnen. We dronken een heerlijke Chardonnay op de bank en terwijl de kamer zich vulde met de geur van Patchoeli wierook zag ik hoe de vlammen van de open haard dansten in haar reebruine ogen. ‘The eyes are the windows of the soul’ is geen loze frase, het is waar. Zij keek in mijn ziel en ik in de hare.”
Er viel een korte stilte.
“Ze wilde dat ik bleef slapen. Voor ik het wist lagen we naakt tegen elkaar aan, voelden we elkaars lichaamswarmte. Intimiteit in zijn puurste vorm, ontdaan van al het materiële. Kwetsbaar, maar van een onbeschrijflijke schoonheid.”
“En toen? Wat gebeurde er toen?”
“Ik probeer het nog te bevatten. Ineens verscheen er een blik in haar ogen…”
“Van overgave?”
“Geen idee. Maar voor ik het wist werd ik betast, kreeg ik last van onvrijwillige zwellingen en was het onhandig friemelen, zweten, plakken en knoeien. Ik was zo bekaf dat ik in slaap ben gevallen in een besmeurd bed.”
“Bah.”
“Mensen hebben een vreemde opvatting van liefde en romantiek. Wat een knoeiboel was dat. Ik zal blij zijn als onze observatie van deze soort voltooid is en ik weer terug in mijn eigen lijf thuis op Proxima Yuri zit.”

Advertenties

Tussen de oren

Blauwe Chardonnay

Naast rode wijn, rosé en witte wijn (die eigenlijk geel is) is er nu ook blauwe wijn. Nu zie ik veel mensen meteen de neus ophalen. Omdat we, gehersenspoeld als we zijn, bij een dergelijk product denken aan chemische additieven, genetische manipulatie of, in het gunstigste geval, een drankje uit Guinan’s bar in de 23e eeuw.
Maar niets is minder waar. Deze Chardonnay dankt zijn blauwe kleur aan een kleurstof die afkomstig is uit de schil van een blauwe druif. Natuurlijker en logischer kan het dus niet. Deze nieuwkomer in fijnproeverland meteen voorzien van een fout etiket door deze te degraderen tot Glassex-dubbelganger of Smurfensap getuigt dus van verkeerde verbeeldingskracht. We moeten meer buiten de (wijn)doos denken en dit niet blauw blauw laten.

Dus tenzij je van de blauwe knoop bent, is er geen enkele reden om de mogelijkheden van deze Chardonnay Bleu te negeren. Terrasbezoekers zullen meer blauw op straat willen. Een verkoelende kleur op een warme zomerdag onder een azuurblauwe hemel, waarbij de blauwe plekken op het tafelkleed graag voor lief genomen worden. En na veelvuldig gebruik zal men met recht kunnen zeggen ‘blauw’ te zijn…