De opa-app

“Hé, opa,” hoor ik mijn dochter door de kamer roepen. “Heb je een nieuwe telefoon?”
Ik kijk op en zie mijn ouweheer zowaar met een smartphone in zijn handen zitten. En geen kleintje ook.
“Wat is dat nu, pa?” reageer ik verwonderd. “Ik dacht dat jij een hekel had aan moderne techniek?”
“Je moeder had mijn oude toestelletje met de witte was mee gewassen, dus ik moest wel een nieuwe kopen,” legt hij uit. “Maar de jongeman in de winkel wist precies wat ik wilde. Hij noemde het de opa-app, of zoiets.”
“De opa-app?” nieuwsgierig pak ik het toestel uit zijn handen en staar tot mijn verbazing naar een virtuele Nokia 3310, maar dan een grotere versie. “Ha!” lach ik verrast.
Op dat moment begint het ding te piepen; verrast door de schelle, monofone beltoon met onuitroeibaar Nokia-deuntje laat ik het toestel bijna uit mijn handen vallen. Ik zie ‘Danielle’ in het kleurloze schermpje verschijnen en aan de andere kant van de kamer heeft mijn dochter de grootste schik.
“En wat doe je nu met internet, pa?”
“Hoe bedoel je, internet?”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s