Fout

Vanwege een vijfdaagse bedrijfscursus aan de andere kant van het land verbleef hij de nachten in een hotel van een bekende keten. Omdat hij de enige deelnemer was van zijn bedrijf en er dus geen collega’s waren waarmee hij het plaatselijke uitgaansleven kon proeven, beperkte hij zijn avondlijke uitstapjes tot een maaltijd in een kleine eetgelegenheid. En hoe sfeervol de grillroom of brasserie ook was, zonder gezelschap bleef het een eenzame, functionele bezigheid.
De rest van de avond bracht hij op zijn hotelkamer door. Met lezen, televisie kijken of wat internetten op zijn laptop. En douchen. Want hoewel hij thuis maar drie keer per week onder de douche ging, douchte hij hier elke avond. Al was het maar uit tijdverdrijf.
Hij stapte net onder de douche vandaan toen hij iets meende te horen: er werd zachtjes op zijn hotelkamerdeur geklopt. Terwijl hij zich verder afdroogde spitste hij zijn oren, maar het bleef stil.
Opnieuw werd er geklopt, nu iets harder.
“Momentje.” Hij sloeg de badhanddoek om, knoopte deze bij zijn heup vast en liep het gangetje in. Hij deed de deur een stukje open en keek om het hoekje.
Op de gang stond een meisje dat hij herkende. In de lounge van het hotel had ze eerder die dag, in gezelschap van haar ouders en broertje, hem aan zitten kijken, waarop hij haar een onschuldig bedoelde, amicale knipoog had toegeworpen. Ze was immers jong genoeg om zijn dochter te kunnen zijn. Toch was ze een meisje om verliefd op te kunnen worden. Als hij toch eens vijfentwintig jaar jonger was…

Toegang verboden

Het jonge ding was blootsvoets en droeg een dunne bodywarmer. Hij vroeg zich af of dat het enige was dat ze aanhad.
Ze keek hem vragend aan. “Ik kan niet slapen.”
“Weten je ouders dat je hier bent?” wilde hij zeggen, maar in plaats daarvan rolden er andere woorden over zijn lippen. “Kom je een nachtzoen halen?”
Ze glimlachte.
Hij wilde haar niet wegsturen, maar ook niet op de gang laten staan. Als andere hotelgasten haar zo zagen kon dit hem in de problemen brengen. Ook al was hij niet meer getrouwd.
“Kom maar even binnen.” Hij deed de deur verder open en blikte even de lege gang in voordat hij de deur achter haar weer sloot.
Het meisje was een kop kleiner maar leek niet geïntimideerd door zijn grote gestalte, noch door zijn schaarse outfit. Ze bleef vlak voor hem staan. Hij betrapte zichzelf er op dat hij zijn buikje stond in te houden. Hij herkende in haar een onbevangenheid die hij niet had kunnen vinden bij de vrouwen waarmee hij in de vijf jaar na zijn scheiding contact mee had gehad. Stuk voor stuk bleven ze een hoeveelheid geestelijke bagage met zich mee dragen die een gevoel voor avontuur in de weg stond; een gesloten hek op de weg naar passie.
“Hoe heet je?” Zijn stem sloeg bijna over. Zachtjes schraapte hij zijn keel.
Het meisje lachte. “Nina.”
“Ik ben Martin.” Dat klonk bijna alsof hij zich voorstelde aan een zakenrelatie. Vriendelijk, maar afstandelijk.
Er viel een stilte.
Hij stond als aan de grond genageld, verbaasd over de macht die dit meisje in al haar ontwapenende onschuld op hem uitoefende. Voor het eerst in jaren was hij in gezelschap van iemand die hem sprakeloos liet. Het was alsof zij door de volwassen man heen de jongen in hem zag.
En dus zette zij de volgende stap. Ze maakte haar bodywarmer los, waarop deze van haar schouders gleed en op de grond plofte. Het enige dat ze nog aanhad was een smal, katoenen broekje met een vrolijke opdruk.
Hij keek naar haar blanke huid en haar nauwelijks volgroeide borsten. “Je bent een mooi meisje.”
“Krijg ik nu die nachtzoen?” Het jonge ding ging op haar tenen staan en sloeg spontaan haar armen om zijn nek.
Even wist hij niet waar hij zijn armen moest laten. Alsof hij bang was dat het popje zou breken zodra hij ze sloot. Maar toen hij haar warme lichaam tegen zijn behaarde borst voelde, laaide een verlangen bij hem op waarvan hij dacht dat het voorgoed gedoofd was. Hij gaf toe aan de verleiding en sloeg zijn armen teder en beschermend om het meisje heen. Hierop drukte ze haar lippen op de zijne en als twee verbonden zielen verloren ze zich in een innige omhelzing.
Haar heupen schuurden tegen de zijne, waardoor zijn handdoek losraakte en op de grond viel.